«نمایش خوشساخت» در هنرهای نمایشی به نوعی از نمایشنامه گفته میشود که دارای ساختار داستانی دقیق، منسجم و حسابشده است. این اصطلاح معادل واژه انگلیسی «well-made play» بوده و به سبک خاصی از نمایشنویسی اشاره دارد که در قرن نوزدهم شکل گرفت. در این نوع نمایش، بیش از آنکه بر شخصیتپردازی عمیق تأکید شود، بر پیرنگ یا طرح داستانی پیچیده و منظم تمرکز وجود دارد. ساختار این نمایشها معمولاً بر پایه گرهافکنی، اوج، و گرهگشایی حسابشده طراحی میشود. در «نمایش خوشساخت»، حوادث به صورت منطقی و مرحلهبهمرحله به یکدیگر متصل هستند و روندی علت و معلولی دارند. هدف اصلی این سبک، ایجاد تعلیق و جذابیت از طریق ساختار داستانی دقیق و کنترلشده است. این نوع نمایشنامهنویسی در تئاتر کلاسیک اروپا، بهویژه در فرانسه و انگلستان، رواج زیادی داشته است. در چنین آثاری، پایانبندی معمولاً بر اساس حل منطقی همه گرههای داستانی شکل میگیرد. این سبک بر مهارت نویسنده در طراحی روایت و مدیریت حوادث داستانی تأکید دارد. بنابراین «نمایش خوشساخت» نوعی نمایشنامه با ساختار منظم و پیرنگ پیچیده است که بر انسجام روایی و طراحی دقیق داستان استوار است.
نمایش خوش ساخت
فرهنگستان زبان و ادب
{well-made play} [هنرهای نمایشی] شکلی از نمایش با ساختار محکم که در قرن نوزدهم به وجود آمد و بیش از آنکه بر شخصیت پردازی مبتنی باشد، بر پایۀ پِی رنگی پیچیده استوار است