نفیح

خوشبو، معطر

نفیح. [ ن ِف ْ فی ] ( ع ص ) مرد که در کار بی فایده درآید و در هر چیزی پیش گردد و دخل نماید. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). مرد معن. ( از اقرب الموارد ).