لغت نامه دهخدا
( نعارة ) نعارة. [ ن َ رَ ] ( ع اِ ) در تلفظ عوام عرب: نَعّارَة. مشربه. ( از المنجد ). رجوع به نَعّارَة شود.
نعارة. [ ن َ ع ْ عا رَ ] ( ع ص ) تأنیث نعار. رجوع به نَعّار شود. || زن بابانگ پلیدزبان. ( آنندراج ) ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). صخّابه فاحشه.( اقرب الموارد ) ( المنجد ). || ( اِ ) مشربه ای سفالین است که چون از آن نوشند بانگ کند. ( از اقرب الموارد ) ( از المنجد ).