لغت نامه دهخدا
نظر برافکندن. [ ن َ ظَ ب َ اَ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) نظر انداختن. نگاه کردن. نگریستن:
شیر فلک به گاو زمین رخت برنهد
گر بر فلک نظر به معادا برافکند.خاقانی.
نظر برافکندن. [ ن َ ظَ ب َ اَ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) نظر انداختن. نگاه کردن. نگریستن:
شیر فلک به گاو زمین رخت برنهد
گر بر فلک نظر به معادا برافکند.خاقانی.
نظر انداختن ٠ نگاه کردن ٠ نگریستن ٠