نظر برافکندن

لغت نامه دهخدا

نظر برافکندن. [ ن َ ظَ ب َ اَ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) نظر انداختن. نگاه کردن. نگریستن:
شیر فلک به گاو زمین رخت برنهد
گر بر فلک نظر به معادا برافکند.خاقانی.

فرهنگ فارسی

نظر انداختن ٠ نگاه کردن ٠ نگریستن ٠