لغت نامه دهخدا
نبضگاه. [ ن َ ] ( اِ مرکب ) جای نبض. مَجَسّة. آنجائی از بدن که جهیدن نبض قابل حس باشد، چون مچ دست یا شقیقه:
پس آنگاه زد بوسه بر دست شاه
بمالید انگشت بر نبضگاه.نظامی.
نبضگاه. [ ن َ ] ( اِ مرکب ) جای نبض. مَجَسّة. آنجائی از بدن که جهیدن نبض قابل حس باشد، چون مچ دست یا شقیقه:
پس آنگاه زد بوسه بر دست شاه
بمالید انگشت بر نبضگاه.نظامی.
