نامبرور

لغت نامه دهخدا

نامبرور. [ م َ ] ( ص مرکب ) نامقبول. ناپسندیده. || نامرحوم. نامغفور. مقابل مبرور. رجوع به مبرور شود.

جمله سازی با نامبرور

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 آن دانشمند نامبرور با انجام تحقیقات بی‌سابقه در زمینه فیزیک هسته‌ای، توانست جایگاه علمی کشور خود را در سطح جهانی و در میان محافل علمی ارتقا دهد.

💡 در تاریخ کهن این سرزمین، فرمانروایان نامبروری زندگی می‌کردند که با عدالت و شجاعت خود، باعث شکوفایی تمدن و رفاه عمومی مردمشان شده بودند.

💡 این اثر هنری باشکوه، توسط یکی از هنرمندان نامبرور دوران رنسانس خلق شده است که دقت و ظرافت بی‌نظیری در طراحی جزئیات آن به کار برده است.

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران