ناستدنی
لغت نامه دهخدا
ناستدنی. [ س ِ ت َ دَ ] ( ص لیاقت )که قابل ستاندن نیست. که نباید آن را گرفت. که درخور پذیرفتن و قبول کردن و گرفتن نیست. مقابل ستدنی.
ناستدنی. [ س ِ ت َ دَ ] ( ص لیاقت )که قابل ستاندن نیست. که نباید آن را گرفت. که درخور پذیرفتن و قبول کردن و گرفتن نیست. مقابل ستدنی.