ناخوشمش

لغت نامه دهخدا

ناخوشمش. [ خوَش ْ / خُش ْ م ِ ] ( اِ مرکب ) و ناخوشمنش، حالت قی و تهوع. ( ناظم الاطباء ). || ( ص مرکب ) تهوع دارنده و ناگوار. ( ناظم الاطباء ) ( استینگاس ).