لغت نامه دهخدا
ناجی لاهیجی. [ی ِ ] ( اِخ ) از شاعران لاهیجان و معاصر با صفویه است.مرد وارسته ای بوده است. میرزا طاهر نصرآبادی آورده است: «وقتی که میرزا هاشم به وزارت آنجا [ لاهیجان ] رفت او تاریخی گفت میرزا هاشم مبلغ دوازده هزار دینار جهت او فرستاد وی پس داده و گفته بود جهت طبعآزمائی قطعه ای گفتم من شاعر گدا نیستم. این غزل را نصرآبادی از او نقل کرده است:
خطش دمید و غیر ازو کامکار ماند
آخر میانه من و او این غبار ماند
خون از دماغ غنچه گل ریخت بر زمین
از بس در انتظار نسیم بهار ماند
در حیرتم کنون که جهان پر ز کشتنست
بیکار در نیام چرا ذوالفقار ماند
کو میوه ای که کام ازو لذتی برد
بیهوده چشم ما به سر شاخسار ماند.
