واژه «نابوقت» در زبان فارسی به معنای انجام شدن یا رخ دادن چیزی در زمانی غیر مناسب و خارج از وقت مقرر است. این واژه برای توصیف موقعیتی به کار میرود که یک کار یا رویداد دیرتر یا زودتر از زمان درست و شایسته خود اتفاق بیفتد. در چنین حالتی، تأکید اصلی بر ناهماهنگی زمان وقوع با زمان مناسب و منطقی آن کار یا رویداد است. به بیان دیگر، وقتی گفته میشود چیزی نابوقت رخ داده است، یعنی آن اتفاق در زمان درست خود صورت نگرفته است. این واژه معمولاً در متون ادبی و رسمی برای بیان نوعی ناهماهنگی زمانی و بیموقع بودن به کار میرود. کاربرد آن میتواند هم درباره رفتار انسانها و هم درباره حوادث و رخدادهای طبیعی یا اجتماعی باشد. از نظر معنایی، نابوقت با مفاهیمی مانند «بیموقع»، «ناهنگام» و «غیر بههنگام» هممعنا دانسته میشود. این واژه بار معنایی منفی دارد و معمولاً نشاندهنده نامناسب بودن زمان یک عمل است. در متون کهن فارسی نیز این واژه برای تأکید بر اهمیت زمانبندی درست در امور مختلف استفاده شده است. در مجموع، نابوقت به هر چیزی گفته میشود که در زمان مناسب و شایسته خود رخ نداده باشد.
نابوقت
لغت نامه دهخدا
نابوقت. [ ب ِ وَ ] ( ص مرکب، ق مرکب ) نه بوقت. نه بهنگام. نابهنگام. بی موقع. بی مناسبت. نامناسب. || بیجا. نه بجای خود. بیمورد. نابجا.