لغت نامه دهخدا
( میشمة ) میشمة. [ ش َ م َ ] ( ع ص ) زنی که در سرین خود نگار کرده باشد تا نیکو نماید. ( منتهی الارب، ماده وش م ) ( ناظم الاطباء ).
( میشمة ) میشمة. [ ش َ م َ ] ( ع ص ) زنی که در سرین خود نگار کرده باشد تا نیکو نماید. ( منتهی الارب، ماده وش م ) ( ناظم الاطباء ).