لغت نامه دهخدا
میاسطو. [ م َ ] ( اِ ) میاستو. معبدی است ترسایان را. ( از برهان ):
نسطوری و موبدی نژادش
اسلامی و ایزدی نهادش...
بر راه میاسطو نشسته
هیروقی را زبان گسسته.خاقانی ( تحفةالعراقین ).شارح تحفةالعراقین میاسطو را فرمانروای ترسایان و نصاری نوشته است. مینورسکی آن را معبد ترجمه کرده و در آن مورد افزوده است که دکتر هنینگ حدس می زند مصحف کلمه مناستر باشد به معنی دیر ومعبد و مناستر از یونانی مناستریون آمده است به معنی مطلق دیر و معبد.
