لغت نامه دهخدا
مکداء. [ م َ ] ( ع ص ) ناقه بسیارشیر و ناقه ای که شیر وی کم نشود. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). ماده شتر بسیارشیر. ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).
مکداء. [ م َ ] ( ع ص ) ناقه بسیارشیر و ناقه ای که شیر وی کم نشود. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). ماده شتر بسیارشیر. ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).