لغت نامه دهخدا
( مکاردة ) مکاردة. [ م ُ رَ دَ ] ( ع مص ) همدیگر را دور کردن و راندن با هم. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( از ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).
( مکاردة ) مکاردة. [ م ُ رَ دَ ] ( ع مص ) همدیگر را دور کردن و راندن با هم. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( از ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).