مؤوف
لغت نامه دهخدا
مؤوف. [ م َ ئو ] ( ع ص ) آفت رسیده. ( منتهی الارب ). کِشْت ِ آفت رسیده. ( ناظم الاطباء ). آفت دیده. مئیف. ( یادداشت مؤلف ).
فرهنگ فارسی
آفت رسیده.
مؤوف. [ م َ ئو ] ( ع ص ) آفت رسیده. ( منتهی الارب ). کِشْت ِ آفت رسیده. ( ناظم الاطباء ). آفت دیده. مئیف. ( یادداشت مؤلف ).
آفت رسیده.