لغت نامه دهخدا
موثن. [ ث ِ ] ( ع ص ) آن که دهش و عطای بسیار می کند. ( ناظم الاطباء ). دهش سترگ دهنده. ( از آنندراج ) ( از اقرب الموارد ). || آن که دولت بسیار و ستور بی شمار می گیرد. ( ناظم الاطباء ). افزون گیرنده مال. ( از اقرب الموارد ).
موثن. [ ث ِ ] ( ع ص ) آن که دهش و عطای بسیار می کند. ( ناظم الاطباء ). دهش سترگ دهنده. ( از آنندراج ) ( از اقرب الموارد ). || آن که دولت بسیار و ستور بی شمار می گیرد. ( ناظم الاطباء ). افزون گیرنده مال. ( از اقرب الموارد ).