لغت نامه دهخدا
( مواضاءة ) مواضاءة. [ م ُ ض َ ءَ ] ( ع مص ) مواضاة. با هم چیرگی جستن در پاکیزگی و خوبی. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به مواضاة شود.
( مواضاءة ) مواضاءة. [ م ُ ض َ ءَ ] ( ع مص ) مواضاة. با هم چیرگی جستن در پاکیزگی و خوبی. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به مواضاة شود.