لغت نامه دهخدا
( مهزاءة ) مهزاءة. [ م َ زَ ءَ ] ( ع مص ) فسوس کردن به کسی. ( از منتهی الارب ). مسخره کردن. || مردن. ( از اقرب الموارد ).
( مهزاءة ) مهزاءة. [ م َ زَ ءَ ] ( ع مص ) فسوس کردن به کسی. ( از منتهی الارب ). مسخره کردن. || مردن. ( از اقرب الموارد ).