منزوء

تنها، منزوی، گوشه‌گیر

اجتماعی، همراه

منزوء. [ م َ ] ( ع ص ) هو منزوء به؛ او حریص است بر آن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).