لغت نامه دهخدا
( منثة ) منثة. [ م ِ ن َث ْ ث َ ] ( ع اِ ) پشم که روغن مالند به وی. ( منتهی الارب ). پشمی که بدان روغن مالی کنند. ( ناظم الاطباء ). پشمی که با آن زخم را روغن مالند. ج، مَناث و مِنَثّات. ( از اقرب الموارد ).
( منثة ) منثة. [ م ِ ن َث ْ ث َ ] ( ع اِ ) پشم که روغن مالند به وی. ( منتهی الارب ). پشمی که بدان روغن مالی کنند. ( ناظم الاطباء ). پشمی که با آن زخم را روغن مالند. ج، مَناث و مِنَثّات. ( از اقرب الموارد ).
پشم که روغن مالند به وی. پشمی که با آن زخم را روغن مالند.