لغت نامه دهخدا
ممرح. [ م ِ رَ ] ( ع ص ) فرس ممرح؛ اسب نیک شادمان و اسب نیک خرامنده. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). نشیط. ( اقرب الموارد ). مِمراح. ( منتهی الارب ).
ممرح. [ م ُ م َرْ رِ ] ( ع ص ) کرم ممرح؛ درخت رز برومند یا وادیج بسته. ( منتهی الارب ) ( از ناظم الاطباء ).
