لغت نامه دهخدا
ممجط. [ م ُ م َج ْ ج َ ] ( ع ص ) رجل ممجطالخلق؛ مرد فروهشته اندام در درازی. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( از آنندراج ) ( از اقرب الموارد ).
ممجط. [ م ُ م َج ْ ج َ ] ( ع ص ) رجل ممجطالخلق؛ مرد فروهشته اندام در درازی. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( از آنندراج ) ( از اقرب الموارد ).