ملیع

ملیع. [ م َ ] ( ع ص ) آن بیابان که در آن آب نبود. ( مهذب الاسماء ). زمین فراخ یا بیابان بی گیاه یا زمین دوردست هموار یا بر هیئت کوچه تنگ که کم از قامت مرد پست باشد و آب در وی زود خشک شود و مضمحل گردد و این در بیابانهای هموار و سخت زمین باشد. ج، مُلُع. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( از ناظم الاطباء ). || تیزرو از ناقه و اسب. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( از ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).

آن بیابان که در آن آب نبود. زمین فراخ یا بیابان بی گیاه یا زمین دور دست هموار یا بر هیئت کوچه تنگ کم از قامت مرد پست باشد و آب در وی زود خشک شود و مضمحل گردد و این در بیابانهای هموار و سخت زمین باشد.