ملداء
لغت نامه دهخدا
ملداء. [ م َ ] ( ع ص ) مؤنث اَملَد. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). دختر نرم و نازک. ( آنندراج ). مؤنث املد. ج، مُلد. جاریة ملداء؛ دختر نرم و نازک. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به املد شود.
ملداء. [ م َ ] ( ع ص ) مؤنث اَملَد. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). دختر نرم و نازک. ( آنندراج ). مؤنث املد. ج، مُلد. جاریة ملداء؛ دختر نرم و نازک. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به املد شود.