ملتبن

لغت نامه دهخدا

ملتبن. [ م ُ ت َ ب ِ ] ( ع ص ) شیرمکنده. ( آنندراج ). آنکه شیر خودش را می خورد و می مکد. ( ناظم الاطباء ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). و رجوع به التبان شود.