ملتاع

ملتاع. [ م ُ ] ( ع ص ) به معنی سوزنده. ( غیاث ). و رجوع به التیاع شود. || مجازاً، به معنی مشتاق و حریص. ( غیاث ). || گرفتار عشق و دارای اندوه. ( ناظم الاطباء ).