مقثوءه

لغت نامه دهخدا

( مقثوءة ) مقثوءة. [ م َ ث ُ ءَ ] ( ع اِ ) خیارزار. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). مقثاءة. ( اقرب الموارد ). و رجوع به مقثاءة شود.