لغت نامه دهخدا
مقترت. [ م ُ ت َ رِ ] ( ع ص ) آنکه هرچه بیابد بگیرد. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). آنکه هرچه بیابد بخورد. ( از اقرب الموارد ).
مقترة. [ م ُ ت ِ رَ ] ( ع ص ) زنی که به چوب عود بخور می دهد. ( ناظم الاطباء ) ( ازمنتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ) ( از محیط المحیط ).
