لغت نامه دهخدا
( مقبول الشهادة ) مقبول الشهادة. [ م َ لُش ْ ش َ دَ ] ( ع ص مرکب ) ( اصطلاح فقه ) کسی که گواهیش در محضر شرع پذیرفته شود.
( مقبول الشهادة ) مقبول الشهادة. [ م َ لُش ْ ش َ دَ ] ( ع ص مرکب ) ( اصطلاح فقه ) کسی که گواهیش در محضر شرع پذیرفته شود.
کسی که گواهی اش نزد حاکم شرع پذیرفته باشد.
کسی که گواهیش در محضر شرع پذیرفته شود