لغت نامه دهخدا
( مقاداة ) مقاداة. [ م ُ ] ( ع مص ) برابری کردن و معارضه نمودن و گویند: لایقادیه احد؛ یعنی برابری نمی کند با او کسی. ( از منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).
( مقاداة ) مقاداة. [ م ُ ] ( ع مص ) برابری کردن و معارضه نمودن و گویند: لایقادیه احد؛ یعنی برابری نمی کند با او کسی. ( از منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).