مغتلت

لغت نامه دهخدا

مغتلت. [ م ُ ت َ ل ِ ] ( ع ص ) گیرنده آتش زنه از درخت ناشناخته. || آتش زنه که آتش ندهد. ( آنندراج ) ( ازمنتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ) ( از محیط المحیط ).