مظره

( مظرة ) مظرة. [ م ِ ظَرْ رَ ] ( ع اِ ) سنگ آتش زنه. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). سنگی که بدان آتش افروزند. ( از محیطالمحیط ) ( از اقرب الموارد ). ج، مَظارّ. ( اقرب الموارد ).
مظرة. [ م َ ظَرْ رَ ] ( ع مص ) بریدن سنگ آتش زنه را. ( منتهی الارب ) ( ازاقرب الموارد ) ( از محیط المحیط ). || ظرالناقة؛ ذبح کردن ناقه را به سنگ یا عام است. ( از منتهی الارب ). ذبح کردن ناقه با ظِرّ. ( از محیطالمحیط ).
مظرة. [ م َ ظَرْ رَ ] ( ع اِ ) سنگریزه های سخت تر. ( منتهی الارب ) ( ازآنندراج ). || ( ص ) ارض مظرة؛ زمین سنگ ناک. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( از اقرب الموارد ) ( از محیطالمحیط ). زمین که در آن سنگهای تیز باشد. ( ناظم الاطباء ).

💡 در ژانویه ۱۹۱۰ (۱۳۲۸-ق) «فتواهایی که ممهور به مهر مجتهدین سرشناس، محمد کاظم خراسانی و شیخ عبدالله مازندرانی، می‌باشد و توسط آن‌ها صادرگردید، در بوشهر هم دریافت شده‌است. این فتواها خطاب به رهبران مشروطه در تهران صادر شده و در آن‌ها آمده که مشروطیت به منظور تحکیم مبانی دین اسلام برقرار شده‌است ولذا افرادی که فاقد اعتقادات مذهبی بوده یا اینکه دارای اعتقادات مظره می‌باشند، از مجلس باید اخراج گردند.» در ماه فوریه ۱۹۱۰، «گزارش می‌شود دریابیگی از برادرش در تهران شنیده‌است که روحانیون بین‌النهرین (عراق-خ پارسی) فعالیت می‌کنند تا او را از حکمرانی بنادر خلع کنند.» در ماه مه ٬۱۹۱۰ «کسانی که از شهر نجف آمده گزارش می‌دهند که در آنجا به دلایل متعددی تلاشهایی صورت می‌گیرد تا روحانیون را علیه سردار اسعد و سپهدار بشورانند. یکی از این دلایل این است که اعدام شیخ فضل‌الله، بعد از شکست نیروهای شاه، اقدامی خلاف شرع و قانون بوده‌است.» و همین‌طور: «آخوند محمد خراسانی-مجتهد برجسته نجف- به رئیس‌التجار بوشهر نامه نوشته و گفته که اوسید مرتضی اهرمی را بیگناه می‌داند… آخوند خراسانی از رئیس‌التجار خواسته تا با همکاری سایر تجار، دریابیگی را از حکمرانی خلع کنند و اعلام نموده که دریابیگی مسبب نابودی سید اهرمی می‌باشد.» سرانجام پس از مدتی، بر طبق نامه‌های مراوده بین آیت‌الله خراسانی و دولت ایران، دولت بالاخره تصمیم به عزل دریابیگی می‌گیرد. در این مورد می‌خوانیم که: