معرفه المعاد

شناخت معاد، شناخت قیامت

[ویکی نور] معرفة المعاد، ترجمه عربی کتاب «معادشناسی» سید محمدحسین حسینی طهرانی (1305-1374ش) است که توسط عبدالرحیم مبارک صورت گرفته است.
معاد یکی از اصول عقاید پنج‎گانه شیعه است و در این زمینه کتب فراوانی نگارش یافته است که این اثر از آن جمله است و شامل مباحثی درباره مرگ، عالم قبر و برزخ، قیامت، نفخ صور، معاد جسمانی و حشر، نامه عمل، شهادت، صراط و میزان و حساب، شفاعت، اعراف و بهشت و جهنم و خلود، در ده جلد است.
تعریب این اثر همچون اصل آن در ده جلد و با مقدمه مؤلف آغاز شده و به مجلس هفتادوپنج ختم شده است.
با نگاه اجمالی به فهرست محتویات «معادشناسی» و تعریب آن، با مغایرت‎هایی روبه‎رو می‎شویم؛ مثلاً مجلس اول کتاب «معادشناسی»، پانزده زیرمجموعه دارد؛ لکن در همین مجلس از تعریب، سیزده عنوان زیرمجموعه دارد. لازم به ذکر است که این عنوان‎بندی فقط در فهرست محتویات به آن اشاره شده است و در متن این دو اثر، نشانی از این عناوین نیست.
در همین مجلس، عنوان دوم در متن اصلی با نام «مقام انسان در میان موجودات» نام‎گذاری شده است؛ لکن در تعریب، این عنوان با عنوان دیگری به نام «الأمور الاعتباریة هی هوة الحقیقة و حافتها» جایگزین گردیده است.
آخرین عنوان از همین مجلس در متن اصلی با نام «خطبه رسول‎الله در جمعه آخر ماه شعبان» آمده است، ولی در تعریب «أفضل الأعمال الاجتناب عن المحرمات و خطبة رسول‎الله فی شهر شعبان» ذکر شده است.