معارزه

( معارزة ) معارزة. [ م ُ رَ زَ ] ( ع مص ) همدیگر ستیهیدن و دور دور یک جانب بودن و خلاف کردن و خشم گرفتن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( از ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). معاندت، مجانبت. مخالفت. مغاضبت. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ). || گرفته و ترنجیده شدن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). منقبض شدن. ( از اقرب الموارد ).