لغت نامه دهخدا
( معاجلة ) معاجلة. [ م ُ ج َ ل َ ] ( ع مص ) وام را بی مهلت گرفتن. ( از منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( از ناظم الاطباء ) || شتابانیدن. ( المصادر زوزنی ). || زودتر گرفتن و شتاب کردن در عقوبت کسی. ( از منتهی الارب ) ( از ناظم الاطباء ). گرفتارکردن کسی را به گناهش واهمال نکردن. ( از اقرب الموارد ) ( از محیطالمحیط ).