لغت نامه دهخدا
( معاثة ) معاثة. [ م ُ عاث ْ ث َ ] ( ع مص ) نیکو کردن آواز را در سرود گفتن. عِثاث. ( منتهی الارب ) ( از ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).
( معاثة ) معاثة. [ م ُ عاث ْ ث َ ] ( ع مص ) نیکو کردن آواز را در سرود گفتن. عِثاث. ( منتهی الارب ) ( از ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).