لغت نامه دهخدا
معابل. [ م َ ب ِ ] ( ع اِ ) ج ِ مِعبَلَة. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( اقرب الموارد ). پیکانهای پهن و دراز: و کانت الیواقیت الکهب تلمع من خلل السقف المتعالی فیرمونه بالمشاقیص و المعابل العراض النصول حتی تنکسر من الجبال. ( الجماهر بیرونی چ دکن ص 76 ).
