لغت نامه دهخدا
معبل. [ م ُ ع َب ْ ب ِ ] ( ع ص ) پیکان پهن و درازدار. ( منتهی الارب ). کسی که دارای پیکان پهن و دراز باشد. ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).
معبل. [ م ُ ع َب ْ ب ِ ] ( ع ص ) پیکان پهن و درازدار. ( منتهی الارب ). کسی که دارای پیکان پهن و دراز باشد. ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).