مظیاه

( مظیاة ) مظیاة. [ م َظْ ] ( ع ص ) ( از «ظی ی » ) ارض مظیاة؛ زمین گیاه ظیان ناک. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). ارض مظواة بالواو مثله. ( منتهی الارب ).