لغت نامه دهخدا
( مظیاة ) مظیاة. [ م َظْ ] ( ع ص ) ( از «ظی ی » ) ارض مظیاة؛ زمین گیاه ظیان ناک. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). ارض مظواة بالواو مثله. ( منتهی الارب ).
برای دسترسی سریع و آسان میتوانید لغت یاب را نصب کنید
برای نصب لغت یاب در ios لطفا آیکون
را زده و گزینه Add to Home Screen را انتخاب کنید.
مایل به دریافت اعلان فال ویدیویی روزانه هستید؟