لغت نامه دهخدا
مضایفان. [ م ُ ی َ ] ( ع اِ ) دو امر وجودی که وجود هر یک به قیاس با دیگری تعقل شود مثل ابوت و بنوت که با تعقل یکی از آن دو، دیگری نیز تعقل می گردد. ( از تعریفات جرجانی ). و رجوع به تقابل شود.
مضایفان. [ م ُ ی َ ] ( ع اِ ) دو امر وجودی که وجود هر یک به قیاس با دیگری تعقل شود مثل ابوت و بنوت که با تعقل یکی از آن دو، دیگری نیز تعقل می گردد. ( از تعریفات جرجانی ). و رجوع به تقابل شود.