مضاب

لغت نامه دهخدا

مضاب. [ م َضاب ب ] ( ع اِ ) ج ِ مضبة. ( ناظم الاطباء ): وقعنا فی مضاب منکرة؛ افتادیم ما، در گوشه ای از زمین که سوسمار بسیار دارد. ( از منتهی الارب ). و رجوع به مضبة شود.