مصطبح

لغت نامه دهخدا

مصطبح. [ م ُ طَ ب ِ ] ( ع ص ) صبوحی کننده. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). صبوح آشامیده. ( یادداشت مؤلف ). || چراغ افروزنده. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). آنکه چراغ می افروزد. ( ناظم الاطباء ). برکُننده و روشن کننده چراغ.