«مصبیه» واژهای عربی است که در برخی فرهنگهای لغت فارسی مانند منتهی الارب، ناظمالاطباء و آنندراج آمده و به عنوان صفتی برای زن به کار میرود. یکی از معنیهای اصلی این واژه «زن بچهناک» یا «زن بچهدار» است، یعنی زنی که فرزند دارد. در بعضی منابع نیز گفته شده است که «مصبیه» به زنی گفته میشود که فرزندان زیادی دارد و به همین دلیل «زن بسیارفرزند» معنی شده است. این کاربرد بیشتر در توضیحات لغوی قدیمی دیده میشود. علاوه بر این، در برخی منابع معنای دیگری هم برای این واژه ذکر شده است. در این معنا «مصبیه» به زنی گفته میشود که در طلب عشق و محبت دچار آشفتگی و بیقراری میشود. یعنی زنی که برای رسیدن به محبت یا عشق، حالت ناآرامی و هیجان از خود نشان میدهد. این معنی بیشتر حالت توصیفی و ادبی دارد و برای بیان حالتی از احساسات و رفتار عاطفی زن به کار رفته است. امروزه این واژه در زبان روزمره کمتر استفاده میشود و بیشتر در فرهنگهای لغت و متون قدیمی دیده میشود. بنابراین به طور کلی «مصبیه» به زنی گفته میشود که بچهدار یا بسیارفرزند است و در معنایی دیگر به زنی اشاره دارد که در جستجوی محبت و عشق دچار آشفتگی و بیقراری میشود.
مصبیه
لغت نامه دهخدا
( مصبیة ) مصبیة. [ م ُ ی َ ] ( ع ص ) مُصبی. مصب ء. زن بچه ناک. ( از منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ). زن بچه دار. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). زن بسیارفرزند. ( مهذب الاسماء ). || زنی که آشفتگی می کند برای محبت و عشق. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به مصبی شود.