لغت نامه دهخدا
( مشکرة ) مشکرة. [ م َ ک َ رَ / م ُ ک ِ رَ ] ( ع ص ) ( از «ش ک ر» ) عشب مشکرة؛ گیاه که شیر افزاید. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ) ( از آنندراج ).
( مشکرة ) مشکرة. [ م َ ک َ رَ / م ُ ک ِ رَ ] ( ع ص ) ( از «ش ک ر» ) عشب مشکرة؛ گیاه که شیر افزاید. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ) ( از آنندراج ).