مشریق
مترادفها
شرق، محل طلوع
لغت نامه دهخدا
مشریق. [ م ِ ] ( ع اِ ) آفتابگاه. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). || شکاف در که از آن شعاع آفتاب درآید. ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). || دروازه ای است در آسمان برای توبه و آن مسدود است مگر بقدر روشنی که از شکاف در درآمده. ( آنندراج ). دروازه ای در آسمان برای توبه. ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).
جمله سازی با مشریق
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 در متون ادبی کلاسیک فارسی، مشرق همواره نماد روشنایی، شروع روز و سوی امیدواری است که با طلوع خورشید در افق پدیدار میشود.
💡 جغرافیای قدیم جهان، سرزمینهای مشرق را به عنوان قلمروهای دوردست و اسرارآمیزی توصیف میکرد که جادههای ابریشم به آنها منتهی میشد.
💡 خورشید با شکوه تمام از سوی مشرق بر فراز دشتهای پهناور طلوع کرد و نور خود را بر تمام موجودات زنده جهان تاباند.