مشخصۀ تمایزدهنده

ویژگی متمایز، نشانه

مشخصۀ مشترک، ویژگی همسان

{distinctive feature} [زبان شناسی] مشخصه ای که باعث تمایز یک واحد زبانی از واحد زبانی دیگر شود