لغت نامه دهخدا
( مسلوفة ) مسلوفة. [ م َ ف َ ] ( ع ص ) مؤنث مسلوف. برابر و هموار کرده. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). زمین برابر و هموار کرده. ( آنندراج ). در حدیث است: أرض الجنة مسلوفة؛ أی مستویة أو مسواة. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ).
( مسلوفة ) مسلوفة. [ م َ ف َ ] ( ع ص ) مؤنث مسلوف. برابر و هموار کرده. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). زمین برابر و هموار کرده. ( آنندراج ). در حدیث است: أرض الجنة مسلوفة؛ أی مستویة أو مسواة. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ).