لغت نامه دهخدا
مسلوع. [ م َ ] ( ع ص ) آن که بر اندام وی سِلعة ( زگیل ) برآمده باشد. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ) ( ناظم الاطباء )
مسلوع. [ م َ ] ( ع ص ) آن که بر اندام وی سِلعة ( زگیل ) برآمده باشد. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ) ( ناظم الاطباء )