«مُسعِف» واژهای عربی و بهمعنای کسی است که به یاری میشتابد، کمک میکند یا در موقعیتهای دشوار امدادرسانی مینماید. این کلمه از ریشه «سَعَفَ» به معنای یاری دادن و دستگیری گرفته شده و معمولاً در زمینههایی بهکار میرود که فردی برای رفع نیاز یا برطرف کردن مشکل دیگری وارد عمل میشود. «مسعف» در زبان امروز گاه به معنای امدادگر، نجاتدهنده یا فردی که کمک فوری ارائه میکند نیز استفاده میشود، بهویژه در شرایطی که کسی دچار گرفتاری ناگهانی، آسیب یا تنگناست. در متون اخلاقی و دینی، این واژه برای اشاره به شخصی بهکار میرود که با نیت خیر، به سرعت برای رفع نیاز دیگران اقدام میکند و نوعی حالت حمایتگرانه دارد. همچنین «مسعف» ممکن است در معنای گستردهتر درباره هر شخصی گفته شود که سبب تسهیل امور، رفع مشکلات یا تسریع در کارها میشود. جنبه معنایی این واژه معمولاً مثبت و حامل حس همیاری و دستگیری است. در نوشتارهای رسمی نیز برای توصیف نقشهای کمکی و یاریرسان به کار میرود.
مسعف
لغت نامه دهخدا
مسعف. [ م ُ ع ِ ] ( ع ص ) نعت فاعلی از اسعاف. کمک کننده. یاری کننده. ( از اقرب الموارد ). و رجوع به اسعاف شود.
فرهنگ فارسی
کمک کننده و یاری کننده