مستوثر
متضادها
بیتأثیر، بیاثر
لغت نامه دهخدا
مستوثر. [ م ُ ت َ ث ِ ] ( ع ص ) بسیار خواهنده چیزی. ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). || خواهنده زنی که فربه باشد. || آماده کننده بستر را. ( از اقرب الموارد ). و رجوع به استیثار شود.
بیتأثیر، بیاثر
مستوثر. [ م ُ ت َ ث ِ ] ( ع ص ) بسیار خواهنده چیزی. ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). || خواهنده زنی که فربه باشد. || آماده کننده بستر را. ( از اقرب الموارد ). و رجوع به استیثار شود.